ÞAÐ er algengt að heyra þessa setningu óma í íslensku samfélagi í dag þar sem mjög margir einstaklingar eru bakveikir. En hvað er hægt að gera fyrir baksjúklinga? Flestir vita svörin við þeirri spurningu eða hvað? Gömlu húsráðin að leggjast í rúmið og bíða eftir bata eða gera „ekkert“ eru löngu úreltar aðferðir. Með auknum rannsóknum og þekkingu hefur meðhöndlun baksjúklinga fleygt fram þó öll svör séu ekki alltaf fyrir hendi.
Ástæður fyrir bakvandmálum eru margþættar og má þar helst nefna nútíma lifnaðarhætti, m.a. kyrrsetu, hreyfingarleysi, einhæfa líkamsstöðu og ranga líkamsbeitingu. Auk þess eru offituvandamál stóraukin vandamál í hinum vestræna heimi og auka til muna líkurnar á stoðkerfiseinkennum. Eru bakverkir þar engin undantekning.
Fyrsta skrefið er að leita til fagaðila og eru sjúkraþjálfarar sú starfstétt sem hefur mesta sérþekkingu í hreyfi- og stoðkerfinu en rúmlega 60% íbúa hér á landi hafa leitað til sjúkraþjálfara með sín vandamál á síðustu 10 árum. Verkir eru ein algengasta ástæða fyrir komu skjólstæðinga til sjúkraþjálfara en því miður bíða allt of margir með að fá hjálp þar til ástandið er orðið slæmt og bakverkirnir óbærilegir.
Bakvandamálum er skipt í marga undirflokka en meðferð án skurðaðgerðar er oftast fyrsta val í meðhöndlun bakverkja. Í mörgum tilfellum getur sjúkraþjálfun hjálpað baksjúklingum að ná bata en greining og mat á einkennum skipta mestu máli í upphafi meðferðar til að hægt sé að meðhöndla undirliggjandi vandamál. Þegar bata er náð er mikilvægt að halda áfram að vinna að bættri heilsu en þá þarf að leggja línurnar fyrir framtíðina með fyrirbyggjandi aðgerðum.
Í dag vinna flestir sjúkraþjálfarar út frá bestu fáanlegum rannsóknum (evidence based). Rannsóknir hafa sýnt fram á að mikilvægt sé að sjúkraþjálfarinn og skjólstæðingur vinni saman að markmiðum og deili ábyrgðinni sameiginlega. Með raunhæfum markmiðum þar sem skjólstæðingur tekur virkan þátt í ákvarðanatöku og er tilbúinn að taka ábyrgð á eigin heilsu undir leiðsögn og handleiðslu sjúkraþjálfarans er hægt að ná bestum árangri.
Fræðsla um rétta líkamsbeitingu, setstöður og vinnustellingar ætti að hefjast strax í barnaskólum og síðan á öllum stigum þjóðfélagsins. Fræðsla og fyrirbyggjandi aðgerðir eru það sem koma skal en það hefur sýnt sig að ef fyrirbyggjandi aðgerðum er rétt framfylgt má minnka töluverða hættu á bakverkjakasti og endurteknum bakverkjaköstum.